Coğrafyası

   Coğrafyası

COĞRAFİ YAPI

Geyikli beldesinin engebeli bir yapısı vardır. En yüksek tepesi Sis Dağı’dır. (2.182m) Sis Dağı’nın doğu yamaçlarından Ağasar adlı derenin suları çıkar. Yeni ma-hallede Karaağaç başı ile Dimittepeye kadar uzanan yerde Belen sırtı yer alır. Bu uzantıda Çakmaklık Boğazı ve Zefilce boğazı yer alır. Ayrıca, Erkeksu, Üvezli Alan, Camış Düzü ve Aşağıki Alan gibi sağrı veya bel yörelerine rastlanır.

Yeşilyurt mahallesinden Sis Dağı istikametine doğru Bostan Çukuru adı verilen yöre yer alır. Su kaynakları bir hayli bol olan Bostan çukuru, Küçük ve Büyükdüz mevkilerinden Yeşilyurt mahallesi ile Gültepe mahallesinin içme suları temin edilir.Yeşilyurt mahallesi nispeten en sade yöredir.

Yörede suyu çok az olan akarsulara ırmak,suyu daha fazla olan akarsulara ise dere denilmektedir. Buna göre Taşdibi deresi,Kirazlık deresi,Baltanın deresi, Uzun-evi deresi, Saylıbuz ırmağı gibi bir çok akarsu,Ağasar deresini besler Akarsularda alabalık bulunur.1999 yılı yaz aylarında Tarım İl Müdürlüğünce dereler alabalık yav-ruları bırakılmıştır ve koruma altına alınmıştır. Arazinin yapısının sert-sağlam olması nedeniyle heyelan (göçük) görülmez.Ancak zaman zaman yol çalışmaları veya tarım arazilerinde küçük çaplı toprak kaymalarına rastlanır. 1994 yılında Geyikli Belediyesince İller bankasına yap-tırılan İmar planına göre jeolojik açıdan tehlikeli sahalar belirtilmiştir. Belediye yetkililerinin bu bölgeleri imara açmaması gerekir.

Dere yataklarından, akarsu kıyılarından özellikle sel sonrası kum temin edilir. 1936 yılında sel olmuş, köprüler yıkılmış, ağaçlar denize kadar sürüklenmiştir. Can kaybı olmamıştır. Yörede ciddi manada kum ocağı veya maden ocağı yoktur. inşaatlar için kum temini denizlerden ve kum işletmelerinden alınır.Kireçhane mevkiinde Cumhuriyetin ilk yıllarında ilkel olarak açık işletme metoduyla kireç ocakları işletilmiştir.Ulaşım, enerji, sermaye, pazarlama ve dağıtım sorunları halledi-lirse bu ocak rantabl (verimli) hale gelir. Ancak ocağın kapasitesi (rezerv miktarı) ölçümlerinin Maden Tetkik Arama Enstitüsünce yapılması gerekir. Olumlu sonuçlar alınabilirse yöre halkı için geçim kaynağı olabilir.

Yörede hakim toprak tipi, asitçe zengin toprak-lardır.Ancak kahverengi orman toprakları da vardır. Humus oranı az olup,toprak verimsizdir. Islah edilmesi gerekmektedir.

Bir yerin iklim özelliklerine o yerin bulunduğu enlem, karalar ve deniz durumu, yükseklik, yeryüzü bi-çimleri, bitki örtüsü etki yapar. Yörede tipik bir Kara-deniz iklimi görülmektedir.Aşırı sıcaklıklar Temmuz-Ağustos aylarında, aşırı soğuklarda Aralık–Şubat ay-arında görülür. Deniz-den kuzey gelen rüzgarlar soğuk, güneyden (kıble) esen rüzgarlar da sıcaklık getirir. Sıcak-arın etersizliği meyve-sebzelerin olgunlaşma devrelerini geciktirir ve üretim yetersizliğine neden olur.

Kışın, soğuk esen rüzgâr, karları dondururken; yollarda buzlanmalar olmaktadır. İlkbaharda ise ılık esen rüzgarlar karların erimesine yardımcı olur. Rüzgarın esiş yönü, mesken yapımında rol oynar.Şöyle ki; evlerin giriş kapısı kuzey yönde bırakılmaz. Bazı yıllarda şiddetli esen rüzgarların ağaçları kökünden söktükleri , ev daha ziyade eklentilerini yıktıkları olmaktadır.

İlkbahar başları ve sonbahar başlarında çığ ve kırağı görülürken yaz mevsiminde dolu da yağdığı olur. Kar genelde kasım ayında yağmaya başlar. Yüksek kesimlerde kar yağışı 3-4m kadar kar olur. Yaylalarda bulunan evlerin bazen tamamen kar altında kaldığı da olur. Belde içerisinde 40-60 cm kadar kar yağar ve yollar bu yağışlar nedeniyle zaman zaman kapanır.Bazı yıllar 1m kar yağdığı da görülmüştür. Kar, 60-90 gün kadar yerde kalır. Yüksek kesimlerde ise 150-180 gün kadar yerde kalır.Kış mevsiminin uzaması,hayvan yeminin te-mininin zorlaştırmaktadır.

Toprak, Mart-Nisan aylarında Ekime hazırlanır. Bitkilerin yetiştirme devresi (Vejetasyon suresi) uzun sürer.(5-5,5 ay kadar) çimlenme çicek açma, sürgün verme ilk bir ay içerisinde görülür. Olgunlaşma süresi4-4,5 ay kadar sürer. Patates, Mısır, Fasulye, Kabak, Kara-lahana,Pazı, gibi tek yıllık bitkiler ekilirdikilir. Kızılağaç, çam, pelit(meşe), doruk(Ladin), garigen (göknar), kiraz, elma, armut, erik, ceviz v.b gibi çok yıllık ağaçlar yaygındır.

İnsan eliyle zaman zaman çay yetiştirmek için deneme bahçelerinde dikim yapılmıştır.Ancak bu dene-meler sonucunda iki defa uçkun alınabilmiştir.Yoğun sis dolayısıyla verim alınamamıştır.

Relikt (kalıntı) olduğunu tahmin ettiğimiz ”çıtırık” ağacının soyu tükenmek üzeredir.Bu ağacın gayet sert bir yapısı vardır. Trabzon’da Çimento fabrikasının kurulması ve Artvin-Murgul (Göktaş) bakır madeninin işletilmesi nedeniyle de neslinin tükenmesi arasında ilişki olduğu sanılmaktadır.

GEYİKLİ BELDEMİZİN SINIRLARI:

Doğu sınırı : Doğancı ve Dorukkiriş Köyleri ile sınır.Sınırı Ağasar deresi belirler.Güdün köprüsünden başlar dereyi takiben Simenli köyü sınır başlangıcı olan dere üzerindeki Tombul Taş’ta son bulur.

Güney sınır : Simenli köyü ve Gökçe köyü ile sınırdır.

Simenli köyü sınırı : Ağasar deresi üzerindeki Tombul Taş’dan başlar Irsak köy bağlısı ile Simenli köyü arasındaki ırmağı takiben Hapisoluğu,Çamurlu Tekne,Sel Boğazı (Zelifçe Boğazı) Dimit Tepe,Guguk Dağı ve patika yolu takip ederek Çakmaklık Boğazında son bulur.

Gökçeköy köyü sınırı : Çakmaklık Boğazından başlayan Yayla yolunu takiben,Kireçocağı yine yayla yolunu takiben Sandık Gölü’nün kuzeyindeki Çayır Deresinde son bulur.

Batı sınırı : Giresun İli Görele İlçesi,Bayazıt köyü ile sınırdır.Çayır deresinden başlar. Derenin doğusunda bulunan Yıkık Değirmen’de beton kazıkla sabitleştirilen noktadan başlayarak buradan Çayır deresine kuzeye doğru izleyerek derenin iki kola ayrıldığı noktaya çekilen hat,buradan kuzeydeki kolu izleyerek bu kolun kaynağına çekilen hat buradan da Halil Evliya Tepesinin (Rakım 2118) zirvesinde son bulur. (30 Aralık 1988Kenan EVREN (Cumhurbaşkanı) Turgut ÖZAL (Başbakan),İçişleri Bakanı Mustafa KALEMLİ’nin zamanında hazırlanan üçlü kararname ile belirlenmiştir.)

Kuzey sınırı : Pelitçik ve Güdün köyü ile sınırdır.

Pelitçik köyü sınırı : Halil Tepesinden başlayarak Tombul Taşın doğusundaki araba yolunun virajı ,(Erkeksu Üçoluk) buradan Kavacık deresinin Belen boğazındaki kaynağına çekilen hat. Buradan derenin oluş istikametini takiben Lügütlü Mahallesinden gelen patika yol üzerindeki Geciroğlu köprüsü,buradan kuzey istikametindeki Eski Medrese Camisinin ve mezarlığının batısında Güdün-Pelitçik köyü ile Geyikli sınırının kesiştiği noktadır. (Gındıloğlu Mahallesi)

Güdün sınırı : Güdün-Pelitçik-Geyikli sınırının kesiştiği nokta (Cimitkaya) buradan Eski Medrese Camisi ve mezarlık,caminin ve mezarlığın doğusundaki dere,bu dereye takiben dere üzerindeki kemer köprü ve buradan Ağasar deresine inen hatta son bulur.

Trabzon İli Şalpazarı İlçesine bağlı olan Geyikli Beldesi Şalpazarına 10 Km Beşikdüzüne 26Km ve Trabzon’a 76Km uzaklıktadır.Rakım 300m-2182m arasındadır.Doğudan batıya doğru 10 Km,Kuzeyden Güneye doğru ise 12Km, Yüzölçümü Toplam, 120 km²’ lik yüz ölçüme sahiptir.

ULAŞIM

Trabzon İli Şalpazarı İlçesine bağlı olan Geyikli beldesi Şalpazarı ilçesine 10 km;Beşikdüzü ilçesine (Sahil) 26 km ve Trabzon’a 76 km mesafededir.

Geyikli Sisdağı yaylasına 12 kilometre;Alaca Yaylasına 35 ve Kadırga yaylasına 60 kilometre mesafededir.

Rakım 300m-2182m arasındadır.Doğudan batıya doğru 10 Km,Kuzeyden Güneye doğru ise 12Km, Yüzölçümü Toplam, 120 km²’ lik yüz ölçüme sahiptir.

Yollar kısmen, asfalt, stabilize, beton ve az miktarda topraktır.

KOMŞU KÖYLER

Doğu sınırı : Doğancı Köyü ve Dorukkiriş Köyü.

Güney sınır : Simenli Köyü ve Gökçe Köy. 

Batı sınırı : Giresun İli Görele İlçesi,Bayazıt Köyü.Çayır deresinden başlar.

Kuzey sınırı : Pelitçik Köyü ve Güdün Köyü.

Copyrigt © 2017 Geyikli Beldesi Kültür ve Sosyal Yardımlaşma Derneği ®
Bu site alemdarhost.com sunucularında barındırılmaktadır